دل تنگ بودم که عکسی حالم را بدتر کرد. شاید این چیزیست که من می خواهم. حالی خراب تر

آقاتلخه

فکر نمیکردم اینجوری بشه. شایدم هیچوقت فکر نکردم و یا خوب فکر نکردم. شاید مغرور بودم و هنوز هم مغرورم. به هر حال دیگه باید ترسید. از تنهایی، پیری، از زوال و از بی اثری. و من می ترسم اما هنوز از خواب بیدار نشدم. شاید بعد مرگم بیدار بشم و این هم نوعی ترس مضاعف. از خیلی ها ناراحتم و شاید این هم اشتباه بزرگ و بزرگتر من باشه. بیا بیشتر چیزی نگیم

آقاتلخه

دست درویشی شاید

نان خشکیده فرو برده در آب

زن زیبایی آمد لب رود...

امروز خونه موندم. صبح که بیدار شدم گوشی رو وصل کردم به این بلندگو. یه چیزایی گوش دادم و ظرف شستم. الان اومدم صبحونه بخورم. شعر های سهراب رو با صدای خسرو شکیبایی گوش میدم.

روزای سختی بود که من با خودم عهدی بستم. عهد من کار رو حتی سخت تر می کرد. اتفاقی افتاد که عهدمو عملی کردم. نمیدونم بهتر شده یا نه. اما دلم بیشتر تنگ میشه. گاهی جایی می رسه که نمیدونی باید چکار کرد. اینجا راه وجود داره اما نمیدونی کدوم رو انتخاب کنی. شاید دوس نداری انتخاب کنی. و عهد من هم ارومم می کرد و هم آشوب. و باز دلم هر روز تنگ تر میشه

آقاتلخه

دو شب پیش دوستی یه هو برام کمی درد دل کرد. خداروشکر مشکل خاصی نداره الان. اما در گذشته اتفاقات بدی افتاده بود براش. جوری که باورش سخت بود. آثار این اتفاقات از زندگی ما به راحتی پاک نمیشه. سعی کنیم اتفاق بد زندگی کسی نباشیم. اگر بودیم از این لحظه دیگه نباشیم و نباشیم و نباشیم

آقاتلخه

شب و روز به تو اندیشیدم

دیگر نوبت من بود

اما چه سود

که انتهای هر اندیشه تو بود

آقاتلخه

کلی مطلب نوشتم برای دوستی، در جواب اونهمه حرف سه چهار کلمه نوشت که حتی یک کلمه هم جواب من نبود. خیلی بیشتراز این یه مشت حرف براش زحمت کشیدم. شاید فکر میکنه وظیفست. شاید این سه چهار کلمه حرف همه چی توش باشه. جایگاه روشن میشه. شاید خوبی و صبر ادم رو وظیفه میدونن. نمیگم مهم نیس. مهمه. مثل دوستی که دوست داره صفحه شخصیش رو ببنده صد بار هم فالو بدی به روش نیاره اما دلش میخواد صفحه شما براش همیشه باز باشه. چشماتو باز کن. حق به جانب بودن موجب رشد شما نمیشه. درجا میزنی و روزی چشمی رو که خودت باز نکردی باز میکنه زمونه و اون روز دیره برای جبران. اینجوری که پیش میری ظلم ه

چه کسی گذشته را در من جذاب می کند

چه گذشته کسی را در من

و در این میان

هر شب، شبم خراب می شود

آقاتلخه

با دوستی نشستم و کمی خاطره بازی کرد. کلی وسایل قدیمی داشت که هه ما کم وبیش داریم. هر کدوم یه تیکه از زندگی، از جون از خون. خودم این کار رو دوست دارم اما با دیدن وسایل اون خیلی لذت می بردم. وقتی تعریف می کرد زمان برای من متوقف بود. از عشقی گفت که تو یه اتفاق خدا ازش گرفته بود. و هر چیزی الان حس داشت حتی تکه های کاغذ. همون چیزی که من دوست دارم. قدر داشته ها رو بدونیم. باور کنیم هستیم و باور کنیم که فردا نیستیم

آقاتلخه

لپ تاپ رو پام، پاهام ولو رو کاناپه، به دنبال یکی از علایق در اینترنت، و خستگی که حتی از خواب دیشب در نرفته. ذهنی که هزار جا میره. بین صفحه هایی که باز می کنم یک لحظه صفحه ای تیره باز میشه که صفحه لپ تاپ رو مثل آینه می کنه. و من خودم رو یک هو در آینه می بینم. مثل یک شوک

آقاتلخه